به نام او

ای کسی که با احسان و فضل خویش بندگان را به حمد وسپاس واداشته و آنان را در من و عطای خویش غرق کرده ای .

خدایا ! و تو ... ماه رمضان را قرار دادی ، ماهی که آن را از سایر ماهها ممتاز گردانیدی ...و بر تمام اوقات سال آن را به نزول قران و نور در آن ترجیح داده و مقدم داشتی ...

آنگاه ما را بر دیگر امت ها مقدم فرمودی و در میان پیروان آیین ها به سبب فضل و فضیلت آن ماه ، ما را برگزیدی ، پس به امر و فرمان تو روزش را روزه و به کمک تو شبش را به عبادت برپا داشتیم ...

پس ما اینک او را وداع و بدرود می گوییم در حالیکه فراق و هجرانش برای ما سنگین است و روی برتافتنش از ما ، برای ما غمبار و وحشت زلا و هراس انگیز است و بر عهده ما پیمان ناگسستنی و حرمت شایسته پاسداشت و حقی که ادایش لازم است می باشد و از این جهت است که ما می گوییم :

سلام بر تو ای بزرگترین ماه و ای ماه اولیا و دوستان خدا !

سلام بر تو ای همسایه ای که در کنار او قلب ها و دل ها رقیق و نرم شد و گناهان در او کاهش یافت .

سلام بر تو که هیچ ایامی و روزگاری با او پهلو نزند و رقابت نکند .

سلام بر تو که وداع و بدرود ما نه از روی خستگی و ترک روزه اش نه از  سر دلتنگی و ملامت است .

خدایا ! به هر گناه کوچک یا بزرگی که در این ماه بدان نزدیک شدیم و یا گناهیی که مرتکب آن گشتیم و یا خطایی که کسب کردیم از روی عمد یا فراموشی ، بر خویشتن ظلم کردیم و یا حرمت کسی را هتک کردیم . پس بر محمد و آل درود فرست و ما را به پرده خویش بپوشان و به عفو خویش از ما درگذر و ما را در این ماه در پیش چشم شماتت گران قرار مده و زبان طعنه زنندگان را بر ما باز مکن و ما را به رافت و مهربانیت که پایان پذیر نیست و به فضل و کرمت که کاستی پذیر نمی باشد به امری برگمار که خطاهایی را که در این ماه انجام دادیم و تو آن را بر ما نپسندیدی از ما فروریخته و بپوشاند .

فرازی از دعای 45 صحیفه سجادیه – هنگام وداع با ماه رمضان

عیــــــــــد رمضان آمد و مـــــاه رمضان رفت

صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

این عید بزرگ رو به همه دوستای گلم تبریک میگم.

علی یارتون